Koło Lekarskie  przy Towarzystwie Kultury Polskiej Zakarpacia im. Gniewy Wołosiewicz

Aleksander Pulyk  – prezes

Dane kontaktowe

e-mail: apulyk@yahoo.com
tel. Tel.038-0312665172

Działalność Koła Lekarskiego przy Towarzystwie Kultury Polskiej Zakarpacia im. Gniewy Wołosiewicz

         Po upadku Związku Radzieckiego, w roku 1991, na Zakarpaciu, które jest regionem wielonarodowościowym, zaczął się aktywny proces po odrodzeniu tożsamości mniejszości narodowych. Wśród pierwszych byli Węgrzy, Słowacy, Ormianie, Żydzi i Białorusini. Obwód Zakarpacki leży na pograniczu Ukrainy z Rumunią, Węgrami, Słowacją, ma granicę z Polską. Chociaż nigdy teren regionu nie był polskim – Polacy mieszkają tu od dawna. Losy każdej polskiej rodziny są wyjątkowe: ktoś dostał się tu przed I Wojną Światową, kiedy Zakarpacie jak i poludnie Polki były częścią Austro-Węgier, inni w okresie międzywojennym, ale większość osób polskiego pochodzenia trafiła tu w czasie II Wojny Światowej, poszukując bezpiecznego miejsca dla życia, inni bezpośrednio po niej, uciekając od prześladowania władz radzieckich czy przez skierowanie do pracy.

         Pomysł powstania organizacji, która by gromadziła osoby polskiego pochodzenia powstał w 1991 roku. Grupa polskich lekarzy, która była związana zawodowo, zaczęła spotykać się raz – dwa razy na miesiąc, by podzielić sie uzyskaną informacją, posluchac coś nowego z kraju. Grupa była nieliczna – około 12 osób, ale chęci do odrodzenia polskości im nie brakowało. Były wśród nich osoby, którze jeszcze mieszkały w odrodzonej Polsce międzywojennej, ale po zmianie granic pomiędzy Polską a Związkiem Radzieckim zostali na terenie radzieckim, byli i ci, którzy juz urodzili się w państwie Radzieckim po II Wojnie Światowej. Łączyła ich wszystkich polskość. Jedni opowiadali jak to było w Polsce, inni słuchali i opowiadali to, co udało się znależć w mediach. O tej grupie iniciatywnej w Uzgorodzie dowiedział się konsul Generalny RP we Lwowie pan Litwin. W czasie swej wizyty na Zakarpaciu na zaproszenie władz miejskich w roku 1995 inicjowal posiedzenie z grupą lekarzy polskiego pochodzenia w Uzgorodzie. To posiedzenie odbyło się w jednym z gabinetów przychodni Szpitalu Wojewódzkiego. Było ich kilka osób – Halina Wakarowa, Roman Pułyk (starszy), Helena Karaczewcewa-Śniegórska i Aleksander Pułyk. Przy herbacie rozmawiali o Polsce, o nowych możliwościach dla ludności niepodległego Ukraińskiego państwa, o wielkim zainteresowaniu w Polsce działalnością podobnych zjednoczeń, o pomocy wszystkim osobom polskiego pochodzenia, które w imieniu Polski osobiście zapewnił Konsul Generalny RP we Lwowie. Poraz pierwszy grupa polskich lekarzy wyraźnie odczula opiekę Kraju i od tej chwili zaczeła sie dzialalność założenia Towarzystwa Kultury Polkiej na Zakarpaciu. W miejscowej gazecie, o wizycie wysokiego gościa ukazał się artykuł. Do uczesnictwa w Towarzystwie zgłosiło się sporo osób. Na kolejnym posiedzeniu lekarze postanowili stworzyć przy Towarzystwie Kultury Polskiej – Koło Lekarskie.

         W 1997r. delegacja Koła Lekarskiego juz jako zarejestrowanego Towarzystwa Kultury Polskiej Zakarpacia brała czynny udzial w III Kongresie Polonii Medycznej Świata. Wśród referatów programowych był jeden z Użgorodu – „Wpływ pogody na częstość zachorowań na udar mózgowy” [1]. Kongres odbył się 24–28 czerca 1997 roku po kolei w Częstochowie i Krakowie. Na tym Światowym zebraniu lekarzy polskich udało sie zaprzyjaźnić z kolegami z Polski, a także ze Stanów Zjednoczonych, z Niemiec, z Anglii, z Francji, ze Szwecji, z Australii, z Czech, ze Słowacji, z Litwy, z Białorusi, a także z Mołdawii. Delegacja z Ukraińskiego Zakarpacia złożyła podanie o wstęp do Federacji Połonijnych Organizacji Medycznych (FPOM) na ręce nowowybranego prezesa Krisa Murawskiego. Po kolejnym zebraniu Rady FPOM Koło Lekarskie z Uzgorodu zostało przyjete do groną Polonijnych Organizacji Medycznych.

Od tej pory delegacja polskich lekarzy z Uzgorodu brała czynny udział we wszystkich następnych Kongresach już jako członek Federacji. Na IV Światowym Kongresie Polonii Medycznej, który odbył się 1–4 czerwca 2000 roku w Warszawie, od delegatury z Uzgorodu było wygloszono referat na temat „Profiłaktyka niekorzystnego wpływu pogody na chorych z patologiznym krążeniem mózgowym”. Przedstawiciele Zakarpacia uczesniczyli w przygotowaniu V Kongresu, który odbył sie w Katowicach w dniach 29–31 maja 2003 roku, i VI Kongresu, który odbył sie w dniach 21–24 czerwca 2006 roku w Częstochowej. Na VII Kongresie w 2010 w Toruniu od Zakarpacia był wygłoszony referat „Zaburzenie poznawcze u chorych po udarze mózgu”, a na VIII Kongresie, 23–26 maja 2013 w Krakowie, „Czynniki ryzyka otępienia poudarowego”.

            W 2011 roku liczna delegacja Koła Lekarskiego z Uzgorodu wzieła czynny udzial w III Kongresie Polskich Towarzystw Naukowych. Jedna z sesji kongresu była medyczna, a jej temat był skierowany bezpośrednio do lekarzy polskiego pochodzenia na Ukrainie – Sytuacja i potrzeby edukacyjne lekarzy polskiego pochodzenia na obczyźnie. Wśród delegatów znalazli się jak lekarze ze stażem tak i młodzi lekarzę: Tatiana Czeczerska, lekarz dermatolog,  Anatol Karaczewcew, lekarz rodzinny, Olga Ternuszczak, lekarz chirurg.

         Oprócz Kongresów Światowych delegacja lekarzy polskich z Uzgorodu brala udzial w Zjazdach Lekarzy Polskich, w Konferencjach naukowych w Polsce i innych państwach. Delegacja Koła Lekarskiego brała udział w Naukowych Koferencjach we Lwowie w 2001 i 2011 rokach, zorganizowanych z okazji uroczystościej X i XX lecia Stowarzyszenia Lekarzy Polskich we Lwowie. W 2002 roku w Kijowie przedstawiciele Koła Lekarskiego brali udział w międzynarodowej konferencji „Wiek XXI i zawód lekarski – doswiadczenie w państwach Unii Europejskiej” którą zorganizowało Polskie Stowarzyszenie Medyczne na Ukrainie. 1–6 czerwca 2004 roku delegacja lekarzy polskich od Zakarpacia Ukraińskiego brała udział w ogólnym zebraniu Polskiego Związku Medycznego w Szwecji (oddział Sztokholm) z okazji X rocznicy powstania i czynny udział w minisymposjum „Środowisko a zdrowie”. Na sympozium wygłoszono referat na temat „Wpływ przyrodniczych okregów Zakarpacia na przebieg chorób krązenia mózgu” W 2006 i 2011 rokach delegacja Koła Lekarskiego z Uzgorodu brała udział w uroczystościach z okazji V-ej i X-ej rocznicy założenia Polskiego Towarzystwa Medycznego w Mołdawii w Kiszyniowie.

         Celem głównym załozenia Koła Lekarskiego przy Towarzystwie Kultury Polskiej Zakarpacia była promocja polskiej nauki medycznej na terenie Ukrainy. Chociaż Polska jest jednym z najbliższych sąsiadów Ukrainy, wciąż brakuje tu wiadomości o postępach medycyny w Polsce. Członkowie Koła Lekarskiego po powrocie z Poski zawsze wystepowali na posiedzenach lekarskich w Szpitalach, na Uniwersytecie. Koło Lekarskie było inicjatorem podpisania umowy o współpracy pomiedzy Państwowym Uniwersytetem w Uzgorodzie a Kolegium Medicum Uniwersytetu Jagielonskigo w Krakowie, oraz Śląską Akademi Medyczną. Dzieki tej współpracy sporo lekarzy z Zakarpacia odbyło staż medyczny w Warzawie, w Krakowie, w Zabrzu. Wielka pomoc medycynie Zakarpacia była udzielona prwew Wydział Lekarski ŚAM w Zabrzu, głównie w wymianie doswiadczeń  w dziedzinie medycyny rodzinnej. Kilkakrotnie delegacja naukowa medyczna tego wydzialu na czele z prorektorem ŚAM prof. Aleksandrem Śieroniem brała udzial w konferencjach i warsztatach dla lekarzy ukraińskich. Za gigantyczną pracę w dokształcaniu lekarzy Zakarpackiego obwodu i podwyższeniu ich wiedzy, a takze za osobisty wkład w rozwój współpracy pomiędzy naszymi uczelniami został on wyróżniony tytulem doctora honoris causa Narodowego Uniwersytetu w Uzgorodzie.

            Koło Lekarskie jest inicjatorem organizacji w Uzgorodzie konferencji naukowych z udziałem wybitnych naukowców polskiego pochodzenia. W 2005 roku do Uzgorodu przyjechał prof. Andrzej Szczudlik, kierownik Kliniki i Kathedry Neurologii Collegium Medicum Jagelońskiego Uniwersytetu. Dla lekarzy ukraińskich zorganizowano konferencję na temat ”Choroby ruchu”. W następnych latach, w ramach współpracy pomiędzy uczelniami w Uzgorodzie i w Polsce odbywały sie wymiany specjalistów Medycyny Rodzinnej. W 2015 roku do Uzgorodu przyjechał prof. Aleksander Sieroń. Brał udział w Miedzynarodowej Konferencji Naukowej „Integracyjne oblicza medycyny”, wygłosił referat „Zobaczyć niewidziane”. W 2017 roku goscilismy wybitnego naukowca swiatowej sławy ­ Zbigmiewa Wszołka. Profesor Z.Wszołek wziął udzial w Miedzynarodowej Konferencji Naukowej Zaburzenia ruchowe: Nowoczesne aspekty diagnostyki i leczenia Choroby Parkinsona. Wygłosił referat pod tytulem „Aktualny stan wiedzy w genetyce choroby Parkinsona”. W konferencji oprócz lekarzy Obwodu Zakarpackiego wzieli udział lekarze polskiego pochodzenia ze Lwowa, Winnicy, Czerniowiec.

         Cieszymy się z dobrej opinii wsród lekarzy Zakarpacia. Współpraca, której inicjatorami byli lekarze, poszerza się na inne dziedziny. Do Uzgorodu przyjeżdżają liczne delegacje z polskich uniwersytetów i podpisują umowy o współpracę. Do Polski wyjeżdżają studenci Uzgorodskiego Uniwersytetu na krótko i długoterminowe staże. Założona przy Towarzystwie Kultury Polskiej Zakarpacia Szkoła Sobotnio-Niedzielna imienia ks prof. Józefa Tischnera uczestniczy w tym aktywnie . Przy Szkole pracuje Kółko Języka Polskiego dla studentów wyjeżdżających na staże do Polski. I chociaż Koło łekarskie nie jest liczne, sprawa zapoczątkowana przez jej członków żyje i rozwija się nadal.Przewodniczący Koła Lekarskiego prof. A. Pułyk

Extrait d’image

Członkowie Koła Lekarskiego w Użgorodzie Halina Wakarowa i Aleksander Pułyk
jako delegaci

na III Kongres Polonii Medycznej w Czestochowie

 

Prof.Wszolek

Otwarcie Miedzynarodowej Naukowej Konferencji „Zaburzenia ruchowe :
Nowoczesne aspekty diagnostyki i leczenia Choroby Parkinsona
.
Przedstawienie gościa ­– profesora neurologii kliniki Mejo, Zbigniewa Wszołka

 

Symposium

Sala konferencyjna podczas wykładu profesora neurologii kliniki Mejo, Zbigniewa Wszołka:
„Aktualny stan wiedzy w genetyce choroby Parkinsona”

 

Klinika

Demonstracja przypadków klinicznych

 

Turisme

Zwiedzanie zabytków w okolicach Użgoroda.
Prof. Z.Wszołek, prof. A.Pułyk i dr.n.med. J.Sanocki słuchaja legendy o zamku „Palanok”